Woensdag 25 januari 20172 minuten leestijd

Over het ‘oppotten’ door vermogensfondsen

Belofte maakt schuld. In mijn laatste blog van vorig jaar beloofde ik het gesprek aan te gaan met de Belastingdienst. Aanleiding was de uitspraak van een van hun ANBI-specialisten over ‘oppotten’ van vermogen door vermogensfondsen. Het nieuwe jaar is nog jong, maar dat gesprek heb ik al gevoerd.

En het was constructief! De soep wordt minder heet gegeten dan hij op de ledenvergadering van de FIN werd opgediend. De Belastingdienst eist niet dat vermogensfondsen hun ongerealiseerde rendementen binnen afzienbare tijd uitgeven. Maar als het vermogen structureel te ver boven het toegestane stamvermogen blijft, dan moet de bestuurder van dat vermogensfonds wel een visie hebben over hoe dat overrendement wordt uitgekeerd.

Snoeien die boom!

U begrijpt, ik ben blij te horen dat de Belastingdienst net als ik naar de lange termijn kijkt en dat ze niet van jaar tot jaar kan eisen om ongerealiseerd rendement uit te keren. Maar hoe en wanneer bepaal je of je als vermogensfonds teveel oppot? En waarom moet je het teveel aan rendement uiteindelijk uitkeren? Laat me een metafoor gebruiken om uit te leggen waarom ik daar moeite mee heb. Stelt u zich een boom voor, die in de loop der tijd twee keer zo groot is geworden. Hij geeft dan ook twee keer zoveel vruchten. Mooi, hoor ik u denken, des te meer valt er te plukken. Maar de Belastingdienst zal dan zeggen: uw boom mag niet ongelimiteerd groeien, hoogstens met de inflatie mee. Oftewel: vroeg of laat moet u die boom gaan snoeien.

En dan de vruchten: als wij voor onze klanten beleggen, dan betekent dat niet dat we met iedere verkoop in de portefeuille winst willen realiseren zodat het vermogensfonds dat kan uitgeven. We brengen juist tactische wijzigingen aan door te verkopen en nieuwe, betere effecten terug te kopen. Van ‘vruchten’ is dan wat mij betreft geheel geen sprake. Maar wat zegt de Belastingdienst? Als je winst realiseert bij de verkoop, kan je die uitgeven. Oftewel: nog sneller snoeien aan die boom!

Uniforme boekhouding

Daar raak je me. Natuurlijk is beleggen geen doel op zich, maar een middel om je doel te realiseren, namelijk uitkeren aan maatschappelijke doelen. Maar beleggen is ook voor de lange termijn. Koersen stijgen maar je wilt ook rekening houden met eventuele dalingen. Daar hadden de ANBI-specialisten begrip voor. Ik denk dat we uiteindelijk wel tot een oplossing komen. En die oplossing zit ‘m wat mij betreft in een uniforme boekhoudkundige methode voor alle vermogensfondsen. Dat ieder vermogensfonds nu een eigen methodiek hanteert, is verwarrend en maakt verantwoording naar de Belastingdienst lastig en diffuus. Kun je ongerealiseerde resultaten buiten je staat van baten en lasten houden en direct boeken in een reserve ‘koersverschillen’? Of is het beter alle koersschommelingen als resultaat te nemen en een deel van je eigen vermogen te bestemmen als een fonds om toekomstige slechte beursjaren op te vangen? Eén ding staat vast: als vermogensfonds moet je zowel in cijfers als in woorden duidelijk maken wat je met gerealiseerde én ongerealiseerde koerswinsten doet en waarom.

Niet nodeloos vermogen oppotten

De ANBI-specialisten gaan verder in gesprek met onder meer de FIN en ik ga eens verder praten met een aantal accountants en klanten. Ik denk overigens wel dat bijna al onze klanten goed kunnen uitleggen dat zij niet nodeloos vermogen oppotten. En zodra ik weet welke boekhoudmethode het meest geëigend is, zijn zij de eersten die het van mij horen. Zij mogen immers van ons verwachten dat wij ze helpen hun vermogensgroei te verantwoorden. Want te snel de groeiende boom terugsnoeien, is wat mij betreft geen goede zaak.

Lees ook:

De route van de intervisie

Geen 'Stichting Toezicht Vermogensfondsen' - alternatieve scenario's in beeld gebracht

Over het ‘oppotten’ door vermogensfondsen

Beoordeel dit artikel met een waardering tussen de 1 en 5 sterren

5.00/5 (8 stemmen)

OTTO BEELAERTS VAN EMMICHOVEN | Instituten, vermogensfondsen, maatschappelijk vermogen

Otto Beelaerts van Emmichoven heeft na zijn studie Bedrijfsrecht aan de Rijksuniversiteit Leiden functies bij diverse banken doorlopen op het gebied van private banking. In zijn huidige functie van Directeur Relatiemanagement Instituten & Charitas binnen ABN AMRO MeesPierson, met speciale focus op vermogensfondsen, combineert hij zijn ruime ervaring als bestuurder van stichtingen en verenigingen met zijn diepgaande expertise op het gebied van financiële advisering.

Van gedachten wisselen met een specialist?