In gesprekken met beleggers valt vaak op dat hun focus bijna volledig op de beurs ligt. Dat is begrijpelijk: de AEX en de S&P 500 zijn zichtbaar en de genoteerde bedrijven domineren het financiële nieuws. Wie zich echter alleen daarop richt, ziet slechts een beperkt deel van het speelveld. De realiteit is namelijk dat zo’n 90 procent van het bedrijfsleven zich buiten de beurs afspeelt.
De kracht van de onzichtbare 90 procent
Wanneer u zich met uw beleggingen beperkt tot beursgenoteerde aandelen, laat u dus feitelijk het overgrote deel van de economie buiten beschouwing. Dit kan leiden tot een risicoallocatie die eenzijdiger is dan vaak wordt aangenomen. Private markets – de verzamelnaam voor beleggen in niet-beursgenoteerde bedrijven – voegen een dimensie toe die op de publieke markt minder snel te vinden is.
Een belangrijk kenmerk van private markets is de andere tijdshorizon. Op de beurs spelen sentiment en de waan van de dag een grote rol; bestuurders van beursgenoteerde bedrijven werken vaak van kwartaalcijfer naar kwartaalcijfer. In de private markten heerst een andere dynamiek. Managers kopen daar geen bedrijven voor snelle winst op de korte termijn, maar met het doel ze in vijf tot zeven jaar fundamenteel sterker te maken.
Dit raakt aan een punt waar vaak vragen over zijn: de illiquiditeit. Vermogen staat in deze categorie voor langere tijd vast. In een wereld waarin directe beschikbaarheid de norm is, kan dat onnatuurlijk aanvoelen. Toch heeft dit aspect ook een positieve kant: het feit dat tussentijds uitstappen bij marktschommelingen niet mogelijk is, voorkomt impulsieve beslissingen. Het dwingt als het ware tot een langetermijnvisie op vermogen.
Daarnaast spreekt het ondernemende karakter van deze markt velen aan. Private-equitymanagers zijn doorgaans geen bestuurders op afstand; ze participeren zelf ook in de bedrijven waarin ze beleggen. Deze skin in the game zorgt voor een andere vorm van betrokkenheid dan bij een puur financiële deelname via een beursaandeel.
Waar private equity vroeger vooral het terrein was van de allergrootste vermogens, verlagen nieuwe structuren zoals evergreen-fondsen de drempels. De toegankelijkheid neemt toe. Daarbij blijft wel de nuance belangrijk: het is geen vervanging voor een spaarrekening. Het blijft een instrument voor vermogen dat voor langere tijd – denk aan tien tot vijftien jaar – gemist kan worden.
Voor wie die horizon heeft en bereid is om verder te kijken dan de bekende beursnamen, kunnen private markets meer bieden dan alleen extra diversificatie. Ze bieden toegang tot een beleggingscategorie die de tijd krijgt om te groeien, los van de dagelijkse koersschommelingen.