Direct naar content
3 min. leestijd

Als u een tweede huis in het buitenland bezit, heeft dat financiële en fiscale gevolgen. Zowel in Nederland als in het buitenland. Wat de gevolgen precies zijn, verschilt per land. Ook Frankrijk heeft zo zijn eigen regels. Frankrijk kent bijvoorbeeld een heffing over gerealiseerde meerwaarden. En heft ook een aparte vermogensbelasting, naast inkomstenbelasting over (werkelijke) huurinkomsten.

Taxe sur la plus-value

In Frankrijk moet u belasting betalen als u uw tweede huis met winst verkoopt, de zogenaamde ‘taxe sur la plus-value’. Deze verkoopwinst is het verschil tussen de koopprijs en de verkoopprijs. Daarop mag u een aantal correcties toepassen. Bij de koopprijs mag u bepaalde kosten optellen, bijvoorbeeld (werkelijke of forfaitaire) aankoopkosten en kosten voor verbouwingen. Van de verkoopprijs mag u bepaalde kosten aftrekken, zoals makelaarskosten. Vervolgens wordt de gecorrigeerde verkoopwinst nog verlaagd met een percentage dat hoger is naarmate u de woning langer in bezit hebt gehad (zie hierna).

Inkomstenbelasting

Als inwoner van een EU-land betaalt u 19% inkomstenbelasting over de belastbare verkoopwinst. Is het belastbare bedrag meer dan € 50.000? Dan betaalt u extra inkomstenbelasting. Bij een winst tot € 100.000 bedraagt de extra heffing 2%. Daarboven loopt het tarief stapsgewijs op tot maximaal 6%, als de winst meer dan € 260.000 is.

Sociale bijdragen

Over de verkoopwinst heft Frankrijk naast inkomstenbelasting ook sociale bijdragen. Sinds 2012 legt Frankrijk deze heffing ook op aan niet-inwoners met een tweede woning in Frankrijk. Maar die heffing is in de afgelopen jaren diverse keren aangepast. Dit naar aanleiding van gerechtelijke procedures die uiteindelijk uitmondden in een uitspraak van het Europese Hof van Justitie. Het Hof concludeerde dat Frankrijk geen sociale bijdragen mag heffen over inkomsten van personen die onderworpen zijn aan het socialezekerheidsstelsel in een andere EU-lidstaat. Per 2019 paste Frankrijk zijn wetgeving op dit gebied voor het laatst aan. En schrapte het bepaalde elementen van de sociale bijdragen voor personen die kunnen aantonen dat zij in een andere EU-lidstaat sociaal verzekerd zijn en niet in Frankrijk. In plaats van het normale tarief van 17,2% betaalt men dan alleen nog een soort van solidariteitsbijdrage van 7,5%.

Lees meer over de heffing van sociale bijdragen door Frankrijk.

Geen heffingen meer na lange bezitsperiode

Hebt u de tweede woning in Frankrijk langer dan 5 jaar in uw bezit gehad? Dan neemt het bedrag waarover u inkomstenbelasting en sociale bijdragen moet betalen jaarlijks met een bepaald percentage af. Tot de heffingsgrondslag uiteindelijk nul is geworden. En u dus niets meer hoeft te betalen.
Het tempo waarin de grondslag daalt, is voor de inkomstenbelasting sneller dan voor de sociale bijdragen. Sinds de laatste wijziging per 1 september 2013 is de periode waarin de heffingsgrondslag voor de inkomstenbelasting tot nul daalt 22 jaar. Voor de sociale bijdragen duurt het 30 jaar voordat de heffingsgrondslag nul is geworden.

Vermogensbelasting

Frankrijk heft een aparte vermogensbelasting, de ‘Impôt sur la fortune immobilière’ (IFI). Sinds 2018 is die heffing – ook voor inwoners van Frankrijk – beperkt tot in Frankrijk gelegen onroerend goed verminderd met de aftrekbare schulden. Er geldt een ruime vrijstelling. Alleen als de waarde van uw Franse huis minus de aftrekbare schulden uitkomt boven € 1.300.000 moet u in Frankrijk vermogensbelasting betalen.

Voor uitgebreide informatie lees de informatiekaart tweede woning in Frankrijk (pdf)

Heeft u een vraag over dit artikel?

De specialisten van ABN AMRO MeesPierson komen graag met u in contact.